Vie pe gnot tra joibe ai 16 e vinars ai 17 di Lui stâts tal ospedâl di Cuni e je vignude a mancjâ Ines Cavalcanti. La sô e je stade une figure centrâl tes rivendicazions in cont dai dirits linguistics e dal autoguvier de int des Valadis ocitanis dal Piemont. E je stade une militante politiche e une animadore culturâl ferbinte, tacant de sô ativitât tal MAO (Moviment autonomist ocitan) tal imprin dai agns Setante dal Nûfcent e lant dilunc, par passe cincuante agns, te sô azion tal meti adun e tal disvilupâ cetantis iniziativis a pro de cause ocitane, no dome tes Valadas ma ancje cun riferiment a dutis lis tieris d’òc, e plui in gjenerâl a pro dai dirits des comunitâts minorizadis.
◆ La sô strade si à incrosade in plui ocasions cun chê di cui che al à scombatût (e che al scombat) pal Friûl e pai furlans e il so impegn cence padin le à viodude in prime file in cetantis ocasions.
◆ Tra lis ativitâts che le àn viodude tant che protagoniste ative si puedin ricuardâ chês a pro de visibilitât e de promozion de lenghe ocitane – e dongje di chê ancje dal francês e dal francoprovençâl – in ocasion des Olimpiadis di Unvier dal 2006, inmaneadis a Turin e intes monts di chê che e jere la sô provincie, la creazion e il disvilup di entitâts associativis tant che la Chambra d’òc, la Tsmabra Francoprovensal e la organizazion di events tant che il Premi Ostana, dedicât ae scriture creative e ae produzion artistiche tes lenghis minorizadis.
◆ Cungjo, Ines: femine ocitane e babeliche fuarte. ❚
Nus à lassâts Ines Cavalcanti, femine ocitane e babeliche fuarte
Alessio Ecoretti



